Column


Column Jeroen Veraart

Iedere dag Safer Internet Day

Op dinsdag 7 februari was het weer ‘Safer Internet Day’, een jaarlijks terugkerende dag die aandacht vraagt voor een veilig en verantwoord gebruik van online technologieën door met name kinderen en jongeren. Maar eigenlijk zou het iedere dag ‘Safer Internet Day’ moeten zijn, want op het moment dat de gevaren van het internet onze kinderen en jongeren raken, hebben we de verplichting om ons daar druk over te maken.

Techniek is niet genoeg
In mijn dagelijkse leven heb ik de mooie uitdaging om mijn kinderen in de tienerleeftijd te begeleiden in hun online leven. Zelfs voor een securityprofessional die dagelijks bezig is met het beveiligen tegen de gevaren van het internet is dat soms een lastige uitdaging. Niet dat ik allerlei stiekeme controlemaatregelen heb ingericht, maar ik was in de veronderstelling dat ik het allemaal prima onder controle had. Maar techniek is natuurlijk niet genoeg. Dat had ik kunnen weten, want de mens is nog altijd de zwakste schakel en dat is in dit geval het kind.

Onlangs nog werd ik geconfronteerd met mijn dochter die trots haar identiteitsbewijs via WhatsApp had gedeeld. Gelukkig was dit binnen de familiesferen, maar ik heb haar er toch maar even op gewezen dat dit niet verstandig is. Als ik er vervolgens nog een keer over begin, krijg ik een vuile blik terug. Dat betekent dat de boodschap is aangekomen.

Betrokken en geïnteresseerd
De les die ik inmiddels geleerd heb, is simpel: zorg dat je betrokken en geïnteresseerd bent. Dit moet uit het hart komen en niet om je kinderen continu te controleren. Want dat hebben ze natuurlijk direct in de gaten. Van alle computers en apparaten in huis heb ik zelf alle wachtwoorden, ook die van de kinderen. Dat weten ze ook. Dus ik kijk weleens met een scheef oog naar bijvoorbeeld de historie van het browserverkeer. Ik heb me voorgenomen om daar niets van te vinden, totdat ik denk dat er écht iets aan de hand zou kunnen zijn.

Slechts één keer heb ik echt ‘ingegrepen’. Van mijn zoon begreep ik dat er veel onzin, maar ook vervelende zaken werden geschreven in de WhatsApp-groep van zijn klas. Dat ging zover dat zelfs ernstige familieomstandigheden van een klasgenootje werden gedeeld in deze groep. Met deze informatie ben ik naar de mentor van de klas gegaan. Dat was een goed gesprek. Ze was er al van op de hoogte en had samen met de school en de klas al een aantal acties ondernomen. Haar dilemma was dat de school formeel niets te maken heeft met een WhatsApp-groep die door kinderen zelf is aangemaakt. Uiteindelijk was het resultaat dat een volwassene van de school met toestemming van de klas als moderator is toegetreden tot de WhatsApp-groep, om de communicatie in goede banen te leiden.

Real-life monitoring
Het is grappig te constateren dat we op zakelijk of bedrijfsmatig niveau vergelijkbare maatregelen en acties uitvoeren. Zo stellen we richtlijnen op voor e-mail- en internetgebruik. Hiermee proberen we gebruikers op te voeden, vergelijkbaar met mijn kinderen. We loggen en monitoren, dat is net als het meekijken met een schuin oog bij mijn kinderen. We grijpen ook daar in als het misgaat (detectie) of dreigt mis te gaan (preventie). Terwijl ik het nu aan het beschrijven ben, realiseer ik me dat ik thuis nog geen ‘Data Loss Prevention’ heb ingericht… Maar dat is wellicht toch een stap te ver.

Recht op opvoeding
Moraal van dit verhaal: bemoei je alsjeblieft met het internetgedrag van (je) kinderen. Ze hebben ook daar recht op opvoeding en hulp. En ze mogen heus wel een keer uit de bocht vliegen, maar dat zie je alleen als je betrokken bent. Samen zorg je voor een veilige(re) online wereld voor je kinderen, niet door ze aan hun lot over te laten. Of om aan te sluiten op het thema van Safer Internet Day 2017: ‘Be the change: unite for a better internet.'


Dit artikel is eerder verschenen op BeveiligingsWereld.nl.

Lees meer over