Column


Column Patric Versteeg

Goede raad is duur

Wie een van mijn eerdere columns weleens gelezen heeft, weet dat ik gesproken heb over de kosten van een echte professional en het besef bij klanten wat een professional mag kosten. Ik blijf dan ook bij mijn standpunt: if you pay peanuts, you get monkeys. Wat mij dan nog steeds verbaast, is welke professional welke opdracht bemachtigt.

Terwijl ik gisteren rustig aan een bakkie koffie zit, verschijnt er een onbekend nummer op de display van mijn telefoon. Aangezien ik in de race ben voor een nieuwe opdracht neem ik ook tijdens mijn ‘oplaadmomentje’ de telefoon enthousiast op.  

Aan de andere kant meldt zich een professional die mijn nummer via via heeft gekregen. Ik noem deze persoon expres een ‘professional’ omdat ik bij de eerste woorden al kan inschatten dat deze in zijn vakgebied een professional is. Tijdens het gesprek blijkt alleen dat deze professional een opdracht heeft aangenomen die buiten zijn expertisegebied valt en of ik hem even van informatie kan voorzien.

Natuurlijk wijs ik hem in de goede richting; als professionals moeten we elkaar wel helpen en ondersteunen vind ik. Maar het vragen naar PowerPoint-presentaties, faseringsdocumenten en projectplannen gaat het mij net even een stapje te ver.

Concurrenten 
Laten we niet vergeten dat je ook gewoon concurrenten van elkaar bent. Bij mij kwam het binnen alsof Samsung naar Apple belt om even te vragen hoe dat ook alweer zit met die nieuwe drukgevoelige sensoren in de nieuwste iPhone 7. (Ja! Ik beken! Ook ik zit weer op de nieuwe te wachten!) 

Elk jaar investeer ik zo’n tien procent van mijn omzet in opleidingen en trainingen (de gemiste inkomsten niet meegerekend) die samen met mijn ruim vijftien jaar ervaring mij als professional definiëren. Investeringen die ik niet zomaar over de balk gooi. Investeringen die geen enkele professional over de balk zou moeten gooien. 

Uiteraard is een dermate investering niet voor elke ondernemer weggelegd of zijn zulke budgetten niet altijd beschikbaar binnen het persoonlijk opleidingsplan maar dat betekent niet dat alle informatie maar gratis kan worden weggegeven of dat kennis een gemeenschappelijk goed is.  

Kennis kost geld 
Ik begrijp heel goed dat bij eenieder de schoorsteen moet roken en dat er brood op de plank moet, maar meegaan in de grillen van de opdrachtgevers die voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten, is wat mij betreft niet toekomstvast. Kennis kost geld. Opdrachtgevers willen meer kennis, meer certificeringen, meer ervaring. Het moet wel uit de lengte of de breedte komen. 
Laten we nou met z’n allen afspreken dat we inschrijven op de opdrachten die we aankunnen met daarbij een passend tarief. Dat scheelt mij in ieder geval de dierentuindirecteur het entreetarief uitleggen en aapjes nootjes voeren!


Lees meer over