Column


Jeroen Veraart over...

Privacy, privacy en nog eens privacy!

Sinds wanneer hebben we het eigenlijk over privacy? Hoelang speelt dit vraagstuk al? We kunnen natuurlijk teruggaan tot de Romeinse tijd. De Romeinen bouwden bijvoorbeeld hun toiletten met een heel open karakter. De latrines waren open ruimtes met banken aan de zijkant met daarin gaten. Men kon zijn of haar behoefte doen terwijl het gesprek gewoon verderging. Hoezo privacy? Maar goed, dat is een ander soort privacy natuurlijk. Hoewel, we zeggen vandaag de dag in onze gedragscode wel iets over wat je wel of niet zou mogen bespreken in een publieke ruimte.

Het wissen van informatie is onmogelijk
Het is niet gemakkelijk om de ontwikkelingen binnen het privacydomein te volgen en dat vervolgens uit te leggen aan de gemiddelde leek. Wat wel langzamerhand begint door te dringen, is dat we in een onomkeerbaar proces terecht zijn gekomen. Het uitzetten of wissen van informatie op internet lijkt onmogelijk te zijn.

Ik verwacht niet dat de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) die vanaf 25 mei 2018 wordt toegepast, daar iets aan verandert. Ondanks dat er een soort van ‘right to be erased’ in is opgenomen. In juli 2000 werden we al ruw wakker geschud toen bleek dat er een Europees spionagesysteem Echelon zou bestaan. Tegenwoordig weten we niet beter dat spionage en afluisteren standaardpraktijken zijn van praktisch alle overheden ter wereld. Door de onthullingen van Snowden is het bestaan van dit Echelon-spionagenetwerk in 2015 bevestigd aan de hand van enkele documenten van de NSA.

Niet meer anoniem
Als je anoniem wilt zijn in de huidige maatschappij kun je niet meer naar de grote stad verhuizen en je onderdompelen in de mensenmassa. Alles wordt daar geregistreerd. Je zult nu juist naar het platteland moeten gaan en je te voet of per fiets verplaatsen. En natuurlijk alle elektronische gadgets voorgoed achterlaten, en dat is voor veel mensen een uitdaging. Dat wordt mooi geïllustreerd in het tv-programma ‘Hunted’ waarin de deelnemers uit de handen van de ‘rechercheurs’ moeten blijven.

Wel of geen sleepnet?
In Amerika werd begin 2017 door het Amerikaanse Senaat een wet aangenomen die het mogelijk maakt voor internetserviceproviders om al het internetverkeer van haar gebruikers individueel te analyseren en door te verkopen aan commerciële partijen. Maar ook in Nederland lijkt informatie steeds vaker openbaar te worden. Denk maar aan de introductie van de zogenaamde ‘sleepwet’ en het referendum daarover. Het gaat hierbij om wijzigingen in de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv). Deze wet uit 2002 volstaat volgens de rijksoverheid niet meer. Het is natuurlijk logisch dat met de enorm snelle technologische ontwikkelingen ook wetten regelmatig aangepast moeten worden. 

Ik denk dat veel Nederlanders wel kunnen instemmen met het grootste deel van deze wet. Het lijkt immers logisch dat er een bevoegdheid moet komen om chatberichten van bijvoorbeeld een terrorist te onderscheppen, als er serieuze verdenkingen zijn uiteraard. Het probleem van deze wet zit onder andere in het feit dat veel informatie als ‘bijvangst’ ook beschikbaar komt en langere tijd bewaard kan worden. De AIVD zelf nuanceert dit door te stellen dat er juist meer controle en toezicht is ingebouwd en dat veel van de bijvangst direct weer wordt verwijderd.

Ik denk niet dat het verstandig is om een referendum te houden over de gehele sleepwet. Feit is wel dat dit referendum er komt. Maar hoe kun je over zo’n complexe wet de bevolking om een Ja/Nee gaan vragen? Ik verwacht dat de wet met aanpassingen op het toezicht er uiteindelijk toch wel komt, ongeacht de uitkomst van het referendum.

Jeroen Veraart is Security Business Consultant bij Motiv.

Deze publicatie verscheen eerder op executive-people.nl

Verder lezen?

Log in en lees verder of maak hier uw persoonlijk profiel aan en ontvang als eerste het laatste securitynieuws. Speciaal voor u geselecteerd!

Dit veld is verplicht
Vul een geldige e-mailadres in
Dit veld is verplicht